۱۳۸۸/۱۲/۸, ۰۶:۰۳ عصر
سلام
بخش دوم را با ادامه مباحث قبل شروع می کنیم.
public : یکی از کلمات کلید در جاواست. در برنامه ای که می نویسیم یک کلاس کلی وجود دارد که تمام متد ها در آن کلاس قرار دارند. مثلا کلاس زیر :
هنگامی که یک فایل ایجاد می کنیم و بعد می خواهیم آن را اجرا نماییم کامپایلر جاوا به دنبال کلاسی می گردد که همنام آن فایل است. مشخصه اصلی آن علاوه بر هم نام بودن، مزین بودن به کلمه کلیدی public است.
کلاس به صورت : ابتدا کلمه public سپس کلمه class و آنگاه نام کلاس معرفی می شود سپس علامت } می آید که نشانگر شروع کلاس است.
در داخل کلاس چند نوع معرفی متغیر و کلاس داریم:
public: (عمومی)، یعنی از داخل این کلاس،این پکیج، یا هر کلاس و پکیجی که این کلاس را فراحوانی نماید قابل مشاهده است. مثل متد سازنده.
private: (خصوصی)، یعنی فقط در داخل این کلاس قابل مشاهد و فراخوانی است و خارج از این کلاس و پکیج مورد دسترسی نمی تواند قرار گیرد. مثل Sname در مثال بالا.
protected: (محاقظت شده)،یعنی در کلاس و پکیج قابل دسترسی است ولی در صورتی که از پکیج دیگری این کلاس فراخوانی شود این متد یا متغیر قابل دسترسی نیست.
عدم ذکر : در صورتی که برای متغیر نوعی از موارد بالا ذکر نشود، این متغیر فقط در این کلاس و پکیج قابل دسترسی است.
خب در مورد متد main این موضوع مهمتر است.
هنگامی که ما برنامه ای می نویسم و می خواهیم قابلیت احرایی داشته باشد از متد main استفاده می نماییم. قابلیت اجرایی به این معنی که ما بتوانیم از کلاس فعلی خروجی داشته باشیم. این متد با کلمه کلیدی public شروع شده و سپس کلمه کلیدی static به دنبالش می آید. در باره static موضوع مهمتر است. ابتدا بحت های زیر را مطالعه نمایید.
کلاسها و متدهای ایستا (static class and methods)
ایستا (static) چیست؟
در اینجا بحث بیشتر روی static نمی کنیم. چرا که کمی مساله را بغرنج می کند. در آینده درباره static و کاربردهای مهم آن به صورت عمیق تر بحث خواهیم کرد.
پس از کلمه کلیدی static نوبت به نام متد، یعنی main می رسد. در داخل پرانتزی که روبه روی آن است عبارتی به شکل String[] args نوشته می شود. این بیانگر آرایه ای از آرگومانهایی است که این برنامه می تواند از خط فرمان به همراه اجرای خود بگیرد و در برنامه از آنها استفاده نماید. در اینجا از آن استفاده نشده.
برای مطالعه بیشتر و بهتر تا جلسه بعد که درباره نحوه کار پکیج صحبت خواهیم کرد از لینک های زیر استفاده نمایید تا با انواع متغیر های مجاز در زبان جاوا آشنا شوید و مثال هایی را ببنید:
آموزش جاوا از شرکت سان-1 (متغیرها در جاوا - Variables)
اموزش جاوا از شرکت سان-2 (انواع گونه ها در جاوا- Data Types)
بخش دوم را با ادامه مباحث قبل شروع می کنیم.
public : یکی از کلمات کلید در جاواست. در برنامه ای که می نویسیم یک کلاس کلی وجود دارد که تمام متد ها در آن کلاس قرار دارند. مثلا کلاس زیر :
JAVA5 Programming
- public class Student {
- Sname=name;
- }
- public void print(){
- }
-
- Student s=new Student("Stephen Colbert");
- s.print();
- }
- }
هنگامی که یک فایل ایجاد می کنیم و بعد می خواهیم آن را اجرا نماییم کامپایلر جاوا به دنبال کلاسی می گردد که همنام آن فایل است. مشخصه اصلی آن علاوه بر هم نام بودن، مزین بودن به کلمه کلیدی public است.
کلاس به صورت : ابتدا کلمه public سپس کلمه class و آنگاه نام کلاس معرفی می شود سپس علامت } می آید که نشانگر شروع کلاس است.
در داخل کلاس چند نوع معرفی متغیر و کلاس داریم:
public: (عمومی)، یعنی از داخل این کلاس،این پکیج، یا هر کلاس و پکیجی که این کلاس را فراحوانی نماید قابل مشاهده است. مثل متد سازنده.
private: (خصوصی)، یعنی فقط در داخل این کلاس قابل مشاهد و فراخوانی است و خارج از این کلاس و پکیج مورد دسترسی نمی تواند قرار گیرد. مثل Sname در مثال بالا.
protected: (محاقظت شده)،یعنی در کلاس و پکیج قابل دسترسی است ولی در صورتی که از پکیج دیگری این کلاس فراخوانی شود این متد یا متغیر قابل دسترسی نیست.
عدم ذکر : در صورتی که برای متغیر نوعی از موارد بالا ذکر نشود، این متغیر فقط در این کلاس و پکیج قابل دسترسی است.
خب در مورد متد main این موضوع مهمتر است.
هنگامی که ما برنامه ای می نویسم و می خواهیم قابلیت احرایی داشته باشد از متد main استفاده می نماییم. قابلیت اجرایی به این معنی که ما بتوانیم از کلاس فعلی خروجی داشته باشیم. این متد با کلمه کلیدی public شروع شده و سپس کلمه کلیدی static به دنبالش می آید. در باره static موضوع مهمتر است. ابتدا بحت های زیر را مطالعه نمایید.
کلاسها و متدهای ایستا (static class and methods)
ایستا (static) چیست؟
در اینجا بحث بیشتر روی static نمی کنیم. چرا که کمی مساله را بغرنج می کند. در آینده درباره static و کاربردهای مهم آن به صورت عمیق تر بحث خواهیم کرد.
پس از کلمه کلیدی static نوبت به نام متد، یعنی main می رسد. در داخل پرانتزی که روبه روی آن است عبارتی به شکل String[] args نوشته می شود. این بیانگر آرایه ای از آرگومانهایی است که این برنامه می تواند از خط فرمان به همراه اجرای خود بگیرد و در برنامه از آنها استفاده نماید. در اینجا از آن استفاده نشده.
برای مطالعه بیشتر و بهتر تا جلسه بعد که درباره نحوه کار پکیج صحبت خواهیم کرد از لینک های زیر استفاده نمایید تا با انواع متغیر های مجاز در زبان جاوا آشنا شوید و مثال هایی را ببنید:
آموزش جاوا از شرکت سان-1 (متغیرها در جاوا - Variables)
اموزش جاوا از شرکت سان-2 (انواع گونه ها در جاوا- Data Types)