۱۳۸۸/۱۲/۱۴, ۰۱:۰۴ عصر
سلام
امروز درباره محیط نتبینز(NetBeans ) صحبت خواهیم کرد. ابتدا به تصویر زیر دقت کنید:
![[تصویر: Netbeans.jpg]](http://zsp24a.bay.livefilestore.com/y1pCI7w_RragcM15ogNccsVnKKkhdyc5RnDiG3JowAKqOSC8i6eszPL7jxXrMp9-V6Ue3NbFwMWpcKc2yCadE75-l2SfrTx4mfL/Netbeans.jpg)
در شکل شماره هایی را مشاهده می نمایید که عبارتند از :
1- ایجاد فایل : شما می توانید در این بخش یک فایل را ایجاد نمایید. با فشردن این کلید صفحه ای به شکل زیر را مشاده خواهید کرد :
![[تصویر: Netbeans2.jpg]](http://zsp24a.bay.livefilestore.com/y1pkN3CSZP9l9JEeqA3TnqY6gPOy9_yICK_d_Za7XZYnK8-tldFZ4necNmsWfLNSvLBibyPO5GJUrxVTbjaCywFELcJyI9QhTqy/Netbeans2.jpg)
شما می توانید در بالای این بخش پکیج این فایل را تعیین نمایید. در بخش پایینی با دو قسمت مواجه می شویم. در سمت راست می توانید از فرم های از پیش تعیین شده ی: Java,Swing GUI Form , ... یکی را متناسب را نوع فایل خود انتخاب نمایید. اگر شما قصد ایجاد فایل گرافیکی دارید می توانید یکی از دو گزینه Swing GUI Form یا AWT GUI Form را انتخاب نمایید. بخش AWT تنها شامل Panel و Frame ، اپلت و فرم محاوره ای (Dialog) است. اما فرم Swing که از کلاس Swing از پکیچ javax منشعب شده نسبت به AWT جدیدتر بوده و بنا به گفته سان برای ایجاد برنامه های سبک که بر روی تمام پلتفرم ها به شکل یکسانی نمایش و عمل نمایند می باشد.(آشنایی بیشتر با javax , آشنایی با Swing)
اگر در بخش چپ (Category) عنوان java را انتخاب نماییم ما با گزینه هایی چون
java class
java interface
java Enum و ... مواجه می شویم. ویژگی این بخش آن است که در صورتی که بخواهیم محیطی گرافیکی را طراحی کنیم دیگر از ابزارهای آماده ی کنار صفحه (که در Netbeans با نام Palette شناخته شده و می توان با drag&drop از آنها استفاده کرد) نمی توانیم استفاده نماییم و باید کد ها را خود کاربر بنویسد.
java Class یک کلاس معمولی با متد main ایجاد می کند.
java interface یک واسط را مهیا می سازد. در بخش های آینده با واسط و کاربردهای مهم آن آشنا می شویم.
2- در عکس اولی، منظور از محلی که با دو شماره گذاری شده، ایجاد یک پروژه جدید است. این پروژه می تواند یک برنامه کاربردی(Application) یا یک برنامه دسکتاپ باشد. اغلب موارد ما Application را انتخاب می نماییم. درموردDesktop Application
که قابلیت اجرای مطمئن برنامه را بر روی هر دسکتاپی به صورت گرافیکی را ایجاد می نماید در آینده و همراه با پیشرفت شما صحبت خواهیم نمود.
3- در این محل پروژه های شما نمایش داده خواهد شد. پروژه اصلی با خطی پررنگ تر نمایش داده می شود. منظور از پروژه اصلی آن پروژه ای است که در حال کار کردن با آن هستید و با فشردن کلید F6 اجرا خواهد شد و می توانید با F4 آن را به صورت خط به خط بررسی نمایید.
4-در صورتی که برای پروژه خود پکیجی را تعریف ننمایید فایلهای برنامه در پکیجی با نام (<default package>) قرار خواهند گرفت و از همانجا اجرا خواهند شد. این مساله در زمانی که قصد برنامه نویسی یک برنامه بزرگ را دارید اهمیت بیشتری می یابد. چرا که برنامه به زیر بخش هایی تقسیم شده و برای راحتی کار در پکیج هایی قرار میگیرند که قوانینی را که در مورد public ,private .. گفتیم، درباره آنها اعمال خواهد شد.
5- در اینجا شما می توانید فایل های هر پکیج را مشاهده نمایید. فایلها با پسوندشان قابل مشاهده هستند.
6- بخش کتابخانه. این بخش شامل کتابخانه JDK1.x است(x ورژن JDKی شماست). شما میتوانید در صورت نیاز به API خاصی آن را اضافه نمایید و یا مثلا در هنگام کار با پایگاه داده، رابط های آن را در این بخش قرار دهید. این بخش با برنامه شما ماندگار خواهد شد. در نگارش های جدید NetBeans شما قادرید کل پروژه را به صورت یک بسته درآورده و به آن خصوصیت بسیار جالب قابل حمل بودن اعطا نمایید. بدین معنی که با ایجاد(BUILDکردن پروژه(بعدا توضیح داده خواهد شد)) شما قادرید با کیلک بر روی فایل Build شده، آن را در هر محیطی به اجرا درآوردید که این فایل شامل کتابخانه و فایلهای اضافه شده به کتابخانه نیز هست. درآینده مزایای این کار را درک خواهید نمود.
7- در این بخش شما می توانید تمام فایل هایی را که در پکیج و پروژه است را مشاهده نمایید. در واقع همان ساختار درختی نمایش فایلها در ویندوز(یا هر سیستم عامل دیگری) است. تمام فولدرها و فایلها به شکل کاملا معمولی نمایش داده خواهند شد.
8- در این بخش که با نام Services نامگذاری شده است. میتوان سرویسهایی مانند پایگاه داده ،سرورهایی خاص مانند Apache و ... را مدیریت نمایید. بخش پایگاه داده، شما را با یک واسط کاربری برای کار با پایگاه داده ای که به برنامه اضافه کرده اید روبه رو می سازد. این واسط زیاد زیبا و دلنواز نیست ولی برای کارهای فوری و دسترسی سریع گرافیکی به پایگاه داده مناسب است. جاوا دارای یک پایگاه داده درونی به نام Derby است.
9- هنگامی برنامه را می نویسید از متدها، کلاس ها و ... استفاده می نمایید در این بخش نمایشی درختی از آن ها قابل مشاهده است. هر کلاس به همراه متدها و متغیر ها، نوع و تمام خصوصیات مهم آنها قابل مشاهده است. در صورتی که بر روی آنها کلیک نمایید میتوانید به محل تعریف آنها رفته و در زمان پیدا کردن آن در برنامه خود صرفه جویی نمایید.
10 - و سرانجام متن برنامه. درباره متن برنامه فکر نمی کنم سوالی باشد!
در درس بعدی مراحل نوشتن یک برنامه کار با فایل در جاوا را مرور خواهیم نمود.
امروز درباره محیط نتبینز(NetBeans ) صحبت خواهیم کرد. ابتدا به تصویر زیر دقت کنید:
در شکل شماره هایی را مشاهده می نمایید که عبارتند از :
1- ایجاد فایل : شما می توانید در این بخش یک فایل را ایجاد نمایید. با فشردن این کلید صفحه ای به شکل زیر را مشاده خواهید کرد :
شما می توانید در بالای این بخش پکیج این فایل را تعیین نمایید. در بخش پایینی با دو قسمت مواجه می شویم. در سمت راست می توانید از فرم های از پیش تعیین شده ی: Java,Swing GUI Form , ... یکی را متناسب را نوع فایل خود انتخاب نمایید. اگر شما قصد ایجاد فایل گرافیکی دارید می توانید یکی از دو گزینه Swing GUI Form یا AWT GUI Form را انتخاب نمایید. بخش AWT تنها شامل Panel و Frame ، اپلت و فرم محاوره ای (Dialog) است. اما فرم Swing که از کلاس Swing از پکیچ javax منشعب شده نسبت به AWT جدیدتر بوده و بنا به گفته سان برای ایجاد برنامه های سبک که بر روی تمام پلتفرم ها به شکل یکسانی نمایش و عمل نمایند می باشد.(آشنایی بیشتر با javax , آشنایی با Swing)
اگر در بخش چپ (Category) عنوان java را انتخاب نماییم ما با گزینه هایی چون
java class
java interface
java Enum و ... مواجه می شویم. ویژگی این بخش آن است که در صورتی که بخواهیم محیطی گرافیکی را طراحی کنیم دیگر از ابزارهای آماده ی کنار صفحه (که در Netbeans با نام Palette شناخته شده و می توان با drag&drop از آنها استفاده کرد) نمی توانیم استفاده نماییم و باید کد ها را خود کاربر بنویسد.
java Class یک کلاس معمولی با متد main ایجاد می کند.
java interface یک واسط را مهیا می سازد. در بخش های آینده با واسط و کاربردهای مهم آن آشنا می شویم.
2- در عکس اولی، منظور از محلی که با دو شماره گذاری شده، ایجاد یک پروژه جدید است. این پروژه می تواند یک برنامه کاربردی(Application) یا یک برنامه دسکتاپ باشد. اغلب موارد ما Application را انتخاب می نماییم. درموردDesktop Application
که قابلیت اجرای مطمئن برنامه را بر روی هر دسکتاپی به صورت گرافیکی را ایجاد می نماید در آینده و همراه با پیشرفت شما صحبت خواهیم نمود.
3- در این محل پروژه های شما نمایش داده خواهد شد. پروژه اصلی با خطی پررنگ تر نمایش داده می شود. منظور از پروژه اصلی آن پروژه ای است که در حال کار کردن با آن هستید و با فشردن کلید F6 اجرا خواهد شد و می توانید با F4 آن را به صورت خط به خط بررسی نمایید.
4-در صورتی که برای پروژه خود پکیجی را تعریف ننمایید فایلهای برنامه در پکیجی با نام (<default package>) قرار خواهند گرفت و از همانجا اجرا خواهند شد. این مساله در زمانی که قصد برنامه نویسی یک برنامه بزرگ را دارید اهمیت بیشتری می یابد. چرا که برنامه به زیر بخش هایی تقسیم شده و برای راحتی کار در پکیج هایی قرار میگیرند که قوانینی را که در مورد public ,private .. گفتیم، درباره آنها اعمال خواهد شد.
5- در اینجا شما می توانید فایل های هر پکیج را مشاهده نمایید. فایلها با پسوندشان قابل مشاهده هستند.
6- بخش کتابخانه. این بخش شامل کتابخانه JDK1.x است(x ورژن JDKی شماست). شما میتوانید در صورت نیاز به API خاصی آن را اضافه نمایید و یا مثلا در هنگام کار با پایگاه داده، رابط های آن را در این بخش قرار دهید. این بخش با برنامه شما ماندگار خواهد شد. در نگارش های جدید NetBeans شما قادرید کل پروژه را به صورت یک بسته درآورده و به آن خصوصیت بسیار جالب قابل حمل بودن اعطا نمایید. بدین معنی که با ایجاد(BUILDکردن پروژه(بعدا توضیح داده خواهد شد)) شما قادرید با کیلک بر روی فایل Build شده، آن را در هر محیطی به اجرا درآوردید که این فایل شامل کتابخانه و فایلهای اضافه شده به کتابخانه نیز هست. درآینده مزایای این کار را درک خواهید نمود.
7- در این بخش شما می توانید تمام فایل هایی را که در پکیج و پروژه است را مشاهده نمایید. در واقع همان ساختار درختی نمایش فایلها در ویندوز(یا هر سیستم عامل دیگری) است. تمام فولدرها و فایلها به شکل کاملا معمولی نمایش داده خواهند شد.
8- در این بخش که با نام Services نامگذاری شده است. میتوان سرویسهایی مانند پایگاه داده ،سرورهایی خاص مانند Apache و ... را مدیریت نمایید. بخش پایگاه داده، شما را با یک واسط کاربری برای کار با پایگاه داده ای که به برنامه اضافه کرده اید روبه رو می سازد. این واسط زیاد زیبا و دلنواز نیست ولی برای کارهای فوری و دسترسی سریع گرافیکی به پایگاه داده مناسب است. جاوا دارای یک پایگاه داده درونی به نام Derby است.
9- هنگامی برنامه را می نویسید از متدها، کلاس ها و ... استفاده می نمایید در این بخش نمایشی درختی از آن ها قابل مشاهده است. هر کلاس به همراه متدها و متغیر ها، نوع و تمام خصوصیات مهم آنها قابل مشاهده است. در صورتی که بر روی آنها کلیک نمایید میتوانید به محل تعریف آنها رفته و در زمان پیدا کردن آن در برنامه خود صرفه جویی نمایید.
10 - و سرانجام متن برنامه. درباره متن برنامه فکر نمی کنم سوالی باشد!
در درس بعدی مراحل نوشتن یک برنامه کار با فایل در جاوا را مرور خواهیم نمود.